donderdag 19 februari 2015

Een mooie plek om..........



De kippen  sluit ik 's nachts op in het nachthok en overdag laat ik ze in de ren en sluit het nachthok. Als ik zie dat 1 van de kippen zenuwachtig voor het nachthok aan het drentelen is dan doe ik het nachthok even open zodat ze in het legnest een ei kan leggen.  Dit doe ik om twee redenen, ten eerste blijft 1 van de punkkipjes maar steeds broeds en blijft ze anders de hele dag zitten broeden op 2 nepeitjes.  Dat is niet goed voor een kip, als ze maar broeds blijven kost het ze veel energie, ze kunnen ze zich zelfs dood broeden. En ik kan haar niet midden in de winter eitjes uit laten broeden, want dan is het nog veel te koud als de eieren uit komen.  Ten tweede komen de mussen steeds al het voer op eten en,  behalve dat ik dan wel kan aan de gang blijven met kippenvoer kopen,  brengen ze ook nog ziektes over. Alleen als het erg regent zet ik overdag het nachthok open, zodat ze kunnen schuilen.
Vanmorgen liepen de kippen gezellig buiten. Ik had ze al wat zaden gegeven , waar ze enthousiast van hadden gegeten.  Ik had ze niet zo heel goed in de gaten gehouden, maar ach, ook al moet er 1 een ei leggen, het gebeurd wel vaker dat ik het niet in de gaten heb en dan ligt het ei gewoon in de ren. Maar op een gegeven moment zie ik Johnny Depp nergens. Hè , heeft ze een manier gevonden om te ontsnappen?  Nog eens goed kijken en daar zie ik haar : tussen het nachthok en de schutting met de buren.  Ach, ze ligt op haar rug,  met haar pootjes omhoog en haar kop vreemd gedraaid : blijkbaar heeft ze een rustig plekje gevonden om dood te gaan.  Ik had een paar jaar geleden 4 kuikens gekocht, en zij is de enige die daarvan nog leeft.  Dat ze doodgaat moet ze zelf weten maar waarom op zo'n onmogelijke plek? Hoe krijg ik haar daar ooit vandaan : dood of levend?  Simon en ik gaan eerst maar eens koffie drinken. Ik kijk zo nu en dan naar buiten of ze al dood is, maar zie nog steeds haar pootjes bewegen : een soort van stuiptrekken?  We bekijken hoe we bij haar kunnen komen zonder het hele kippenhok of de schutting te slopen. Aan weerskanten van het kippenhok zit gaas en daar kan een redelijke kip nog doorheen, hoewel het steeds krapper wordt. Maar zij zit echt achter het hok, alleen haar kop zit nog wat aan de zijkant. Achter het hok is het ruim genoeg voor een kuiken om te lopen, maar voor die grote , forse Johnny Depp is er echt geen plek.  Hoe is het haar toch gelukt om daar te komen?   We klimmen,  gewapend met een tang en een grote snoeischaar , over de compostbak heen, daarna over een met gaas afgezet stuk waar ik al het blad uit de tuin in verzamel en komen dan bij wat onduidelijk struweel.  Dit struweel gaan we te lijf met de snoeischaar, zodat ik voldoende plek heb om te staan.  Nu moet het gaas eraan.  Ik heb nauwelijks genoeg ruimte om me te bukken om het gaas door te knippen.  Johnny Depp bekijkt deze pogingen om haar te bevrijden zwijgend en met een sceptische blik.  Ze gelooft er niet meer in dat ze bevrijd kan worden.  Ik ga met de moed der wanhoop het gaas te lijf, dat zich met veel moeite kapot laat knippen. Nu kan ik bij haar kop en haar nek. Wat zal er gebeuren als ik die nek pak en eraan ga trekken?  Knijp ik dan haar keel dicht zodat ze stikt of trek ik haar uit elkaar?  In eerste instantie gebeurt er niks anders dan dat haar nek drie keer zo lang wordt en dat ze begint te krijsen!  Nooit geweten dat kippen kunnen krijsen!  Het geluid is niet echt aangenaam, en Simon bedenkt dat hij nodig weer aan het werk moet....... Dit lukt zo niet, het gaat niet goed!  Maar het moet!!!   Ze moet hier achter uit, dood of levend!  Weer trek ik,  en ik zie dat haar poten achter het gaas vast gehaakt zitten. Het lukt me om de pootjes los te maken, en weer trek ik aan haar nek. Als ze dit overleeft  heeft ze een nek als een giraf!  Uiteindelijk na veel gesjor en gekrijs kan ik haar ook bij een vleugel pakken. Nog meer gesjor levert nog een vleugel op en dan heb ik genoeg houvast om flink hard te gaan trekken. Straks breek ik haar vleugels nog!  Lieve help , wat zit ze vast! Maar uiteindelijk lukt het om haar los te trekken.  Pfff, en ze leeft nog steeds zo te zien.  Ik verwacht niet dat dat nog lang zal duren.  Hulpzoekend kijk ik om me heen. O ja, Simon was naar binnen gegaan.  Dus moet ik nu met de kip in mijn armen eerst over de bladerbak en dan over de compostbak heen klauteren.  Waar zal ik haar neerleggen dat ze rustig dood kan gaan?   Laat ik haar maar in het nachthok zetten , dan kan ze  misschien eerst nog een slokje water drinken.  Ik zet haar onderin het nachthok, bij de waterbak.  Maar die loopt ze voorbij ( ze kan dus nog lopen blijkbaar!) , het trapje op omhoog,  langs de voerbak. Nee hè, ze zal toch niet.....?  En ja hoor,  10 minuten later meldt  ze triomfantelijk dat ze een ei heeft gelegd!   En dan is het tijd voor wat voer en wat water.  Haar nek ziet er weer volkomen normaal uit en ze lijkt ook verder niks gebroken te hebben.  Ze zocht helemaal geen plekje om dood te gaan, ze zocht alleen een plekje om in alle rust een ei te leggen!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten