Nieuw leven

Dit is echt de tijd van het jaar voor het nieuwe leven.  Mijn vensterbanken puilen uit van de potjes met tomatenplantjes en kiemplantjes van paprika  , basilicum, courgette en pepers.  Ook staat er een schoteltje met vochtig zand en  plastic erover waarop ik de peterselie laat voorkiemen.  In mijn moestuin heb ik 4 zwarte bessen struiken en 5 frambozen  geplant, waarvan ik volgend jaar het eerste beetje oogst verwacht.  Verder komt er in mijn moestuin alleen nog maar de knoflook op die ik in de herfst heb geplant en moet er nog heel veel gespit worden.

Maar laten we wel wezen, het aller leukste nieuwe leven zijn toch nog wel jonge dieren!  ( ja o.k. : baby's!   Maar die verbouw ik niet meer! ).  Drie weken geleden heb ik een broedmachine geleend, 10 broedeitjes gekocht ( die via de post werden opgestuurd ) nog twee broedeitjes gekregen en alles in de broedmachine gelegd.  Een hygrometer had ik erbij gekocht, de luchtvochtigheid moet de eerste 17 dagen tussen de 45 en 55% zijn, daarna moet het 70% zijn.  Afgelopen vrijdagmorgen zag ik het eerste ei met een klein gaatje erin, 's avonds laat was dat kuiken uit het ei gekomen. Helaas was het niet levensvatbaar en heb ik het de volgende ochtend dood moeten maken.  Ja, leuk is dat bepaald niet, maar zulke dingen horen er natuurlijk ook bij. Inmiddels waren er al weer twee kuikens uit gekomen.  Ik heb een grote doos gehaald bij de A. H., een warmtelamp had ik al gekocht, die heb ik erboven gehangen.  Zaterdagavond  heb ik de voerbak er maar vast bij gezet, zodat ze eraan kunnen wennen. De eerste 24 uur hoeven ze eigenlijk nog geen voer.  Ook heb ik 2 aardewerken planten schotels, een grotere en een iets kleinere. In de grotere zit water en de kleinere heb ik er op de kop ingezet. Zo kunnen de kuikens wel drinken maar niet verdrinken of een ongewenst bad nemen waardoor ze teveel afkoelen. De hele dag liep ik heen en weer. De broedmachine staat boven, dus steeds de trap op om te kijken of er al weer eieren aangepikt of uitgekomen waren en dan weer naar de kuikens onder de warmtelamp.  Inmiddels heb ik 5 levende kuikens .  De andere 6 eieren lijken onbewoond te zijn.  

Het was zaterdag en er moest natuurlijk tussendoor ook gewerkt worden. Deze zaterdag stond de stal uitmesten op het programma.  De schapen konden al vanaf afgelopen woensdag lammetjes krijgen, aangezien ze 5 maanden min 5 dagen drachtig zijn en ik had de ram er vanaf 1 november bij gelaten .  Voordat ze aflammeren is een schone  stal natuurlijk wel gewenst. Afgelopen winter had ik  de potstal methode toegepast: niet uitmesten maar steeds weer een laag stro  erbovenop gooien. Krijg je een hele dikke laag, die lekker isolerend is in de winter, maar die helemaal is vastgekoekt als je het probeert weg te krijgen. Gelukkig hielp Simon daarmee, dus ik ben voornamelijk de mest aan het weg kruien geweest. En dan gaat het  zo 'lekker' ruiken : de ammoniak uit de urine en mest zit in de onderste lagen. Doordat Simon hielp was het eerder klaar dan ik verwacht had. Gelukkig maar want 's middags regende het.  De schapen liepen de hele dag buiten in de regen te grazen. 'S avonds toen ik ze naar binnen had gehaald moesten ze eerst nog ontwormd worden. Daar had ik 2 pillen voor gekocht, dus die moesten eerst weer gezocht worden.  Gelukkig had ik ze na 1 uur zoeken al weer gevonden (zucht).  Nu vinden de schapen zelf dat ontwormen niet echt nodig, sterker nog, ze vinden het hoogst onaangenaam en proberen zich dus op alle manieren daartegen te verzetten.  Ik klemde dus een schaap tussen mijn benen en wurmde de bek open.  Het schaap probeerde zijn bek weer dicht te krijgen en omdat dat niet lukte ging ze heel hard met de kop schudden, kop wegdraaien, weglopen en zo. Ondertussen probeerde Simon met de pillenschieter  in de bek een pil achterin de keel te schieten. Al dat gedraai en geschud zorgde ervoor dat ik steeds bijna of helemaal mijn evenwicht verloor en dat Simon het schieten onmogelijk werd gemaakt. Toen dat eindelijk gelukt was moest ik de bek van het schaap zo lang dicht zien te  houden totdat de pil ook  werkelijk was doorgeslikt. En dat schaap is dan wel zo slim dat het doet alsof het  braaf kauwt en  slikt en vervolgens probeert het dan om de hele pil toch stiekem de bek uit te werken.  Dus pil weer in de pillenschieter en we proberen het hele riedeltje nog een keer af te werken.  Uiteindelijk hebben ze ons de indruk weten te geven dat de pillen doorgeslikt waren.  Voordat ik ze alleen liet voor de nacht heb ik nog even aan de uier gevoeld en wat bleek: er kwam bij beide biest uit!  Dit kan wel eens een heel vruchtbaar weekend  worden!

Inmiddels is het zondagavond en ondanks de voortdurende regen en harde wind van vandaag ben ik heel wat in het stalletje wezen kijken . Ik heb het opstapje van de caravan in de stal gezet en ga dan zitten observeren.  Ik ben dan niet de enige die observeert, de schapen zien het als hun taak om mij te observeren. Dat doen ze niet erg subtiel, want ze gaan met hun snuiten tegen mijn gezicht aan en dan maar lekker blazen.  Vooral als ze dat stereo doen vind ik het wel een beetje veel van het goede.  Maar als ik ze voorzichtig wegduw denken ze dat de tijd nu gekomen is van de kopstoten. Gelukkig doen ze dat niet tegen mijn gezicht, maar wel tegen mijn arm, been , hand of knie. En dat is soms best wel pijnlijk! Maar op welke wijze we elkaar ook observeren of contact zoeken tot nu toe is er nog geen lam!