Heerlijk! Vandaag de
hele dag regen! De grond is zo droog,
misschien dat er nu toch nog wat van mijn groenten terecht komt. Ik had al
verwacht dat ik dit jaar hele kleine uitjes zou oogsten, maar misschien dat ze
nu toch nog wat uitgroeien. En komt er van de andere groentes ook nog wat
terecht. Mijn moestuin is aan de overkant van de weg , daar heb ik geen water.
Ik moet dus water geven met gieters. Ik heb drie grote gieters `a 10 liter en
nog twee 5 liter watertankjes ( nou ja,
....wijntankjes eigenlijk, geïmporteerd uit Frankrijk.) Dat is samen 40 liter
water , en echt als je in de moestuin bent is dat zo op en kun je nog een
kruiwagen gaan vullen, en nog 1, en nog 1! Niet te doen dus eigenlijk, dus ik ben heel
streng en geef alleen de pas geplante of gezaaide planten water. De rest moet het maar redden. Dit jaar dus
weinig peultjes en kapucijners. De
planten waren klein gebleven en gaven dus ook een kleine oogst. Mijn kasje staat vlak naast de buitenkraan,
dus de planten daarin hebben niks te klagen wat water betreft. Het is niet eerlijk verdeeld op de
wereld! In de kas groeit alles prima: er
zijn al kleine paprikaatjes, groene tomaten en groene pepers. Nog niet rijp dus
, maar het ziet er goed uit. Ook de komkommer plant doet het goed.
Maar nu mijn schapen!
Ik zeg steeds dat ik het leuk vind dat ik ondernemende schapen heb en
niet van die suffe wolbollen op poten. Maar dit weekend was ik er helemaal zat
van! Elke keer als ik met voer aankwam
besloot Silke om daar niet op te wachten en sprong over het schapennet
heen! En als Silke eenmaal buiten het hek is dan is er voor de andere
schapen ook geen houden meer aan. Dan
gaat eerst Saartje eroverheen , en dan volgen de lammetjes. De lammetjes komen er
echter niet overheen, tenzij door het springen van Silke en Saartje het net wat
omlaag is gegaan. (ze blijven nog wel eens min of meer met de poten in het net
haken). Maar als dat niet gebeurt dan
stortten de lammetjes zich met de moed der wanhoop midden in het net en gaan er
met de kop doorheen maar blijven verder steken.
Eerst kreeg ik ze wel weer allemaal terug in de wei als ik daar het voer
neer zette. En dan bleven ze daar ook
tot de volgende voerbeurt. Maar dit
weekend dacht Silke: Waarom zou ik eigenlijk hier blijven, terwijl het gras aan
de andere kant groener is. Dus sprong ze als het voer op was weer over het net,
en de rest ging ook. En net op het moment dat er een heleboel visite was! Ik
heb ze toen maar even in de kaal gegeten
wei gezet waar schapengaas omheen staat, met flink wat hooi om te eten. Maar ik moest toch een list zien te
verzinnen. Mijn eigen weitjes hebben ze al kaal gegeten( en met die droogte
groeit het niet snel weer aan!), dus ik moet wel uitwijken naar gemeentegrond
en daar moet ik schapennet met stroom
gebruiken! Waarom heb ik dan ook geen
suffe wolbollen gekocht? Waarom heb ik
ooit gedacht dat ik slimmer ben dan
schapen? Ik bedacht dat Silke
gewoon doorhad dat als ik met voer kom , ik eerst de stroom eraf zet. Weet je
wat? Ik loop er met voer heen zonder eerst de stroom eraf te zetten, dan leert
ze wel af om erover heen te springen (en met haar poten het net te raken en dan
toch nog een schok te krijgen). O.k.: 2 emmers brokken (1 emmer is zo klein
voor 5 schapenkoppen), stroom erop gelaten en naar de wei toelopen. Silke springt soepeltjes over het net heen,
Saartje er soepeltjes achteraan en dan de lammetjes: met de koppen in het net ,
waar ze worden geëlektrocuteerd. Nee,
....dat is de bedoeling niet!
Terug rennen, stroom eraf, en zien de lammetjes weer te bevrijden uit het
net. Dit is dus ook geen goede oplossing !
Uiteindelijk heb ik een onsympathieke, maar tot nog toe effectieve
oplossing bedacht : ik zet Silke vast met een band aan een pin in de grond. Als
Silke blijft waar ze is dan gaat de rest ook niet de wei uit. Tot nu toe is
Silke de leidster geweest. Totdat Saartje die rol overneemt natuurlijk, of
Rambo, want die is ook niet misselijk. Hij is nu al zo brutaal om zijn moeder
een flinke kopstoot te geven als hij vindt dat ze in de weg staat!
De punkkipjes zien er heel maf uit met die regen. Dat wil
zeggen: nog maffer dan anders. Bij de
andere kippen loopt het water van de veren af, maar de punkkipjes hebben de
natte haartjes alle kanten op staan , alsof ze flink gel in hun haren hebben gedaan! Helaas heeft Sientje nog maar 1 kuiken
over. Het andere kuiken lag na een paar
dagen dood in het hok. De doodsoorzaak stond er niet bij, dus dit tragisch overlijden zal moeten worden
geaccepteerd . Het overgebleven kuiken
groeit goed. Ze zit vaak bij haar pleegmoeder onder een vleugel, een heel
schattig gezicht. Ook loopt zij (ik hoop
dat het geen `hij` is) de ren in en uit. Ze past nog onder het gaas door, maar
blijft wel min of meer in de buurt van haar moeder. Hopelijk blijft ze dat doen, want anders zal ik nog een dood kuiken moeten accepteren, als een kat of roofvogel een loslopend lekker hapje ziet.
